Wesloo
Tüm konularKonular

Elektronik

Elektronik, elektronların denetimli hareketiyle bilgi taşıyan, işleyen ya da enerji dönüştüren devreleri konu alır. Alanın temelinde az sayıda eleman vardır: direnç akımı sınırlar, kondansatör yük depolar ve gerektiğinde bırakır, transistör ise küçük bir akımla büyük bir akımı anahtarlar veya yükseltir. Bu işlevler 1904'teki vakum diyodundan 1947'de Bell Labs'ta üretilen ilk transistöre, oradan 1958'deki entegre devreye kadar aynı kaldı; değişen şey boyut ve güç tüketimi oldu. Vakum tüpleri bir radyoyu dolduracak kadar yer kaplarken, aynı işi yapan bir yonganın kenarı birkaç milimetredir.

Devrelerin çoğu yarı iletken denilen malzemelerle kurulur. Saf silisyum zayıf bir iletkendir; içine fosfor ya da bor katıldığında serbest elektron veya elektron boşluğu sayısı artar ve malzeme denetlenebilir hale gelir. n ve p tipi bölgelerin birleştiği yerde oluşan eklem akımı tek yönde geçirir, diyot bu ilkeyle çalışır. Transistör iki eklemi üst üste koyarak küçük bir gerilimle büyük bir akımı kumanda eder. Mantık kapıları ve yükselteçler bu tek özellikten türetilir; bir işlemcinin içindeki milyarlarca transistör de aynı anahtarlama işini yapar.

Bu kategoride kondansatör çeşitlerinin devrede ne işe yaradığı, transistörün nasıl çalıştığı ve yarı iletken teknolojisinin hangi sınırlara dayandığı ayrı sayfalarda ele alınır. Sayfalar tanım, çalışma adımları, ölçü birimleri ve karşılaştırma tablolarıyla ilerler; amaç, bir devreyi oluşturan elemanların işlevini tek tek bilmektir.

Yeni sayfalar