Wesloo
Tüm konularKonular

Feodal Japonya

Feodal Japonya, Kamakura döneminden Edo döneminin sonuna kadar askerî yönetimin, toprak ilişkilerinin ve gündelik hayatın nasıl değiştiğini inceler. İmparator sarayda ve törensel düzende yerini korurken, ülkenin yönetimi çoğu dönemde şogunların elindeydi. Şogun, imparator adına hareket eden askerî hükümdardı; samuraylar ise hizmet ve bağlılık ilişkileriyle daimyo adı verilen bölgesel yöneticilere bağlanırdı. Bu düzen, savaşçıların görevlerini, köylülerin vergi yükünü ve kentlerdeki zanaat ile ticareti biçimlendirdi.

Kamakura ve ardından gelen dönemlerde samurayların konumu değişti; Sengoku döneminde daimyo’lar toprak ve iktidar için savaştı. 1600 Sekigahara Savaşı’nda Tokugawa Ieyasu’nun zaferi, rakiplerini yenerek ülkenin yönetimini birleştirmesinin önünü açtı. 1603’te şogun olan Ieyasu, Edo’da Tokugawa yönetimini kurdu. Bu kategoride Sengoku döneminin çatışmalarını, şogunluğun işleyişini ve Sekigahara’nın sonuçlarını ele alan sayfalar bulunur. Ayrıca samurayların askerî hizmet dışındaki yaşamı, köylülerin üretim ve vergi düzeni, kentlilerin gündelik işleri ve toplumsal kurallar hakkında bilgi verilir. Dönemleri yan yana okumak, savaş zamanındaki parçalı iktidarla Edo dönemindeki merkezî yönetim arasındaki farkı görmeyi sağlar.

Yeni sayfalar